Een van de weinige teksten die door Jos Smos en Zjuul Krapuul samen werden geschreven. Wij waren hem jaren kwijtgespeeld, tot hij plots tussen een aantal oude documenten opdook. De melodie is geïnspireerd op de ‘canon’ van Pachelbel.
1 den dag begint als ‘t donker wordt dan koom ik uit mijn bed, de fles genever aan m’nen bek, die hem ik greed gezet ik rochel in de pompbak en ik schiet m’n schoenen aan het wordt weer stillekes tijd voor nog is naar de stad te gaan, want.. ‘s nachts komen de monsters uit hun holen ‘s nachts kruipen spinnekoppen uit het bad ‘s nachts verlaten ratten de riolen ‘s nachts dwalen de zwijnen door de stad (da zen wij!) ‘s nachts dan doen de meeste mensen slaapkes maffen, snurken ofwel allebei degeen die dat niet kunnen tellen schaapkes of anders doen ze deugenieterij (gelak as wij!)
2 nen hele dag in mijnen nest of oep de canapee mij ziede ni travakken voor een armoezaaierspree zo ga ne langen dag vanzelf weer nutteloos voorbij en zen ik fris en monter voor een verse braspartij... ‘s nachts gebeuren meestal straffe toeren ‘s nachts ontwaakt het beest in elke vent dan zoeke ze een lief of gaan nor d’hoeren ofwel zen ze van ‘t zuipen impotent (gelak as wij!) ‘s nachts ziede geen kloten in de kerk serjeuze mensen komen niet op straat ‘s nachts ratten ze zjakosjen in het park en sommige pakken poen met vuile praat (lak as wij!)
