Een dorpje met ne schone naam. Jos schreef het op een van zijn retraites aldaar. Deze song had wel impact. Toen Jos de heilige grot van Poupehan nog eens bezocht, waar ooit Maria was verschenen, bleek die nu vol te hangen met stickers van Katastroof.
Refrein in de caca-ca-caca-ca-caraïben ston gin pipi-pi-pi pi-pi-pira miden mor in poepe-poepepoepe-poepepoepe-poupehan in da deurpke in d' Ardennen kunnen wij ons laten gaan 1 strontium, daddis een radio-aktief produkt ni te freten, ni te zuipen en het is nog ni gelukt d'r iet nuttig van te maken maar d'r trekke w'ons niks van aan want wij gaan poepe-poepe-poepe want wij gaan naar Poupehan - 2 kwallen da zen bieste die in diepe zeeën zwemmen mor 'tis niemand ni gelukt oem daar 's eentje van te temmen kwallen die oep mensen trekken ziede overal gaan mor die vinde ni in poepe-poepe-poepe-Poupehan 3 de Semois die stroomt al eeuwen langs de preekstoel en de grot waar da Maria is verschenen en d'r weurdt ni mee gespot maar door ons stickers hier te plakken is de mythe dan ontstaan over den bedevaart van Katastroof nor poepe-Poupehan 4 oep 't noordelijk halfrond, voorbij vier graden oosterlengte het nieve Mecca voor de echte wijven, echte venten ergens in de Walen rond de vijftig noorderbreedte ge meu drij keren graaien hoe da plaatske wel zou heten: poeppe-poeppe-poeppe-poeppe poeppe-poeppe-poeppe... in de ca-ca....
