Den bloedrooien band

'k Was vrijgezel al ze lêve
ik wier ekik noêt ni' verliefd
mor ik bleef den hemel toch smiêke
god gefd mij e lief astemblief

en in Aentwaerpe kwam ek ze tege
ik docht "da mut ze nah zijn"
ze lachtten is vrindelak tege mij
en m'n broek was iniês veel te klein

Refrein:
Ja, ik mocht eur e kiêrke bevlamme
mor 't was ni' zoe iêl interessaent
want et króezeltshen onder eur kliêre
was versierd meh nen blóedroeien baend

Zoe ad ek ne kiêr on 't justiesepaleis
m'nen otto verkiêrd geparkeerd
een vrouwelijk' agente die ee mij der toengs
de rekening gepresenteerd

ze zee lot oe centshes mor zitte
ik weet een dóeltreffender straf
ze keek is konshuus nör de klep van m'n broek
en de knoppe die sproenge deraf

(refrein)

'k Ontmóette de schat van m'n droême
'k vergeet noêt of noêt diê moment
ze was knap, ze was blont, ze was mollig en rond
en zij ad zij nen oêp temperament

ze begost meh eur oêgske te pinke
en ze zee "kom is ier knappe vent"
ze striêlden is over m'n böksken en
m'n broek zag 'eruit lak een tent

(refrein)
-- bron: www.aentwaerps.be --