Een diepfilosofische kijk op ouwer weurre en ne vinger in awen hol.
OUWER WEURRE
tekst & muziek: Wout Stout
elke Am vraa komt in heur leven op’t punt G da z’is afgeschreven
dat F weurd oek wel ‘den G overgang’ ge- Am noemd E7
eens dat alle oestrogenen uit heur lichaam zen verdwenen
is heur lijf tot verdere aftakeling gedoemd
het begint met klein vapeurrekes en licht genante geurrekes
en haar, dat hier en daar wa dikker groeit
ik kan het enigszins waarderen, da ze stopt me menstrueren
mor heur bloem is dan op ‘t lest wel uitgebloeid
en al die F bijkomende G dingen, gelak as E stemmingswisse- Am lingen
en F koppijn, da G zen w’al laank ge- Am woon
en hoewel F wij ’t ni zo er- G varen, mor oem de E vrede te be-Am waren
zeggen wij F “Schat, veur G mij blijfd‘ even Am schoon”
alles is dan aan’t verdrogen, kraaienpoten, eksterogen
dat is ’t enigste da nog op vogelen trekt
alles begint wa te verzakken, als ‘t summum van d’ongemakken
eens den overgang het toppunt hee bereikt
en een vraa moet zich mor schikken, nor’t feit dat ze zal verdikken,
en heur schoonheid veur de eeuwigheid verdwijnt
‘t is mor da ze ni verschiet, as er een farme joenge griet
toevallig in ons gezichtsveld verschijnt
mor dan zijn wij toch wel blij, ferme gasten lak as wij
die schieten van ze leven ni tekort
oek al zijn w’ een dagske ouwer, wij verliezen gene power
wij zen lak wijn die met de jaren beter wordt
ik moet er ni over liegen, kmoet mijn eigen ni bedriegen
ouwer weurre erodeert oek’t mannelijf
maar bij ne vent is ‘t nogal simpel, alles zakt en geraakt verrimpeld
en op 1 uitzondering na wordt alles dagelijks stijf
en ’t is om van te schriejen, als ge last hebt van oe knieën
tijdens ’t jaarlijks onderhoud van de prostaat
door zo nen urologenvinger, nen annalen binnendringer
dan hebben wij ineens veel minder praat
